O vicdan azabı bir gölge misali
Peşinden ayrılmaz, siner derine
Her söz bir ok olur, saplanır kalbe
Sağduyu firarda, akıl sürgünde.
O çınlamalar bir fısıltı sanki
Belki bir pişmanlık, belki bir sızı
Yakılan köprüler kül oldu şimdi
Unutulan yüzler bir hayal oldu.
Kırılan kalbin her köşesinde bir iz
Sözle eylem ayrı düşmüş bir kez
Mazlumun gözyaşı dökülür sessiz
Zaman elbet gösterir her bir şeyi.
Bırakın o kazanç sahte bir sevinç
Gerçek adalet bir gün tecelli edecek
O çınlamalar bir gün dinecek elbet
Ve o unutulan yüz silinmeyecek.
Kayıt Tarihi : 12.5.2025 15:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!