yokluğunun getirdiği soğuk ve yağmurlu bir günde,
aklımda bin bir türlü soruyla
hüzünleri uğurluyorum hayatımdan yavaş yavaş..
Sen giderken solan çiçeklerim tekrar
canlanacak mı geldiğin zaman,
Ellerimiz birleşecek mi sonsuzlukta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler, Gerçekten çok Güzel Bir Şiir
Yüreğinize Sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta