Kuşatmış içimi acımasız bir deprem.
Titriyorum, lakin mevsimlerimden kışı yaşamıyorum.
Baharda çiçek açacağımı zannetmiştim, ancak ağaçlarımı birer birer kestirdim.
Bulutlarımı silip kara kalemle boyadım gökyüzümü.
Artık ne yağan bir yağmurum olacak ne de günümü aydınlatan bir güneşim...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta