Loş bir ışık, derin sessizliğe bürünmüş.
Beklenen ölüm, fikirler sonsuzluğa kürünmüş.
Önce kundak, akabinde sarıldı kefen.
Sonra sûal, “Boş verildi, ne ile doldu kefen? ”
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta