Beklenen Kar Şiiri - Mine Yılmaz Sevinç

Kar yağışı bekliyor herkes
Radyolar açılmış,
Televizyon kanalları haber programlarında kar yağmadığından bahsediyor,
Kuraklık lafları dolanıp duruyor.
Sıradan bir kış değil ki bu!
Alelade değil yani.
Bilmem benim içime çok kar yağdığından mı acaba?
Hiç havaya yağacak kar kalmadı.
O kadar karlı ki şu an kalbim,
Bir üşüyor,
Sonra kardan tepeler görüyorum baktığım her yerde,
Aşılmaz gibi geliyor.
Birkaç dakika ara, bakıyorum o aşılmaz dediğim karlı tepelerden kızak kayıyorum.
Bu benim ipe sapa gelmez ruhum,
Mevsimlerle de dalga geçiyor anlayacağın,
Bildiğin çocuk gibi.
Karı bir seviyor, bir sevmiyor,
Bir eline alıyor okşuyor, bir üşüyüp atıyor.
Ne kar beni anladı,
Ne de ben bu karı...
"Yağmazsan yağma ya çok da derttin". diye kafa tutasım yok değil hani,
"Yağma ben zaten beklemiyorum seni, ben yağmurcuyum zaten eskiden beri".
diye postamı koyacağım.
Belki korkar bırakır kendini
Yağar lapa lapa
Herkes rahatlar.
Yoksa vallahi ben içime biriken bu karı yağdıracağım hayrıma.
Yeter yani,
Eh yetti gari.
Bu kar sevdası.
Bu kadarda kalbi temiz olmaz ki canım insanın,
Şiiri bile yarım bırakmıştım,
Hani bu kadar çabuk yağmasan da olurdu.
Sabah şu an, gözlerimi beyazlıktan alamıyorum,
Dışarıda lapa lapa kar var.
Desene benim içimde ki karlara gerek kalmadı,
Benim içimi donduran kalbime biriken karlar yine bana kaldı...

Mine Yılmaz Sevinç
04.Şubat.2023
13:21