Gittiğin otobüsün tekerleri yolları paslandırdı
yeni asfaltlar döküldü,
senden sonra aynı koltuğa kaç bilet kesildi
ve o koltuk
hasretle mendil sallayan kaç eli kavuşturdu,
kaç verilmiş söze şahitlik etti
ve edilen kaç yeminin sırrını tuttu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta