Sayende sevmekten nefret ettim ben,
Gönlüme bu yükü tekrar yüklemem,
Sen gülüp oynarken yandım bittim ben,
Artık hayalini bile saklamam.
Benimle birlikte bir tek sen kalsan,
Beni bu dertlerden çıkarıp alsan,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta