Beklemek ölümü en acımasız tonundan,
Esen rüzgâra savururum hıçkırıklarımı,
Mekânlar soğuk ve kimsesiz,
Paha biçilmez mevsimler artık çok gerilerde kaldı,
Kışları özlemekte yüreğim Son baharlara inat
Dahi Zemherileri özlemekte gözlerim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta