Beklemek ne zor bir kelime.
Acıların en büyüğünü yaşamak işte.
An be an, günlerce aylarca veya senelerce beklemek sevdiğini.
Hiç fark etmez, hepsi aynı şiddetle vurur suratına.
Kuytu köşelerde saklanarak ağlamak.
Özlemekten dahi utanmak.
Yazmak istemek mesela, Ama yazamamak.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta