Bir gün her şey şekillenecek. Sen yine sade yalın hayatına devam edeceksin. Bende bu dünyadan uzak yeni bir başlangıçta olacağım.
Varlığımın hiç olduğu bu hayatta tutunmak için tek bir gayret sarf etmeden, seni bekleyeceğim sınırlı bir mekana yolculuk edeceğim.
Ben gideceğim, sen kalacaksın. Yokluğumu hissetmeden yaşayacaksın.
Küçük bir elvedanın mahcubiyeti saracak benliğimi.
Sözün bittiği yerden, varılacak son durağa yolculuk başlayacak.
Sessiz sade ve kısık bir hayat döngüsünü uçurumlara atıp, sevdanın aşkın nahoş duruşuyla dokunacağım yüreğine.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta