Gün doğmadan parkta dolaştırırken,
Kanadı kırık bir kuş gördüm.
Alıp tutmak, yarasını sarmak istedim,
Yaklaşınca, çamurlu bir suya sekti aniden,
Yanından onlarca insan geçti, yüzünü çevirdi,
Yarası çok acı veriyor mu diye sormadan.
Ne oldu insanlığımıza,kalmadı mı hiç merhamet,
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta