Ruh, maal ceset şimdi bu beden
Senden kalanlarla yaşıyorum heran
Gözümü kırpmadan sabah eyledim
Şaka yapıyor birazdan arayacak dedim
Ümitle bir mesaj daha gönderdim
Hep aynı cümleydi...
Bir telefon bekliyorum 'canım' diye başlayan,seni çok özledim diye biten.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta