Yitik sevdam, biz ne uçurumlar geçtik senle ,
Öyle ki soğukla karanlık iliklere işliyordu.
Ve yalnız iki insan yanıyordu şafak özlemiyle;
Biri sen biri ben...
Ama o beklenen hep gecikiyordu.
Sözü vardı , gelecekti ötelerden ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta