Bekle Beni Şiiri - Adem Efiloğlu

BEKLE BENİ

İçimdeki özlemin cinnete ulaşmadan,

Ah kokundan bulurum yeter ki bekle beni.

Uzletime çerağım kimseye bulaşmadan,

Yollarında ölürüm yeter ki bekle beni.

Nefesime har olur bağrı yanık türküler,

Kuruyan dudağımda yenik düşer korkular,

Nedamete uğradı içtimada uykular,

Hasretimi bilerim yeter ki bekle beni.

Ellerim çile dokur figüran parmaklarım,

Alnımın çizgisinde saklanır şakaklarım,

En küçük hatıranı taşıyorken aklarım,

Tek seninle gülerim yeter ki bekle beni.

Eğer gelmez derseler sakın ola inanma,

Elif gibi dimdik dur yalan sözlere kanma,

Ferhat değilim amma kudretim yetmez sanma,

Dağları da delerim yeter ki bekle beni.

Toz tutmasın mektuplar külünü bile yakın,

En büyük sevdaları masallara bırakın,

Sır tuttuğum geceler gözlerin kadar yakın,

Hülyalara dalarım yeter ki bekle beni.

Sükuta uğramadan kurduğun hayallerin,

Dualarda buluşsun ayaların ellerin,

Artık huzura dursun didendeki sellerin,

Gözyaşını silerim yeter ki bekle beni.

Şükür derim Allah’a varlığın hep bergüzar,

Kalbim aşkınla atar senden kalan yadigar,

Sevinçlerini kuşan artık etme intizar,

Vuslatınla dolarım yeter ki bekle beni.

Adem nefes alır mı bir kez daha görmeden,

Halimi arz eyledim incitmeden kırmadan,

Geleceğim sevdiğim son nefesi vermeden,

Yaratandan dilerim yeter ki bekle beni.

Adem Efiloğlu

23 Nisan 2026

Saat.11.28