Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Bakar, Yüce Allah; her bir kulun kalbine
Yetmiş bin sefer nazar eder her günde
Kalp; "Cenabı Allah’ın nazargahıdır her an"
"Girip çıkılmaz istediğin her vakit her zaman"

Borborunbekir

Çanakkale şehitliğine gittim
Şehit kabirlerini ziyaret ettim
Yasin, Fatiha üç İhlâs okuyup
Şehitlerle konuşup dertleştim

Yaş yerine kan akıttı gözlerim

Yapıldı ezan duası huşu ve huzurla
Bitti dua duruldu sünnet namaza
Göz; yaşla doldu, aktı damla damla
Çalışmıyor durdu kalp sanki o anda

Et, kemik yığını oldu insanın vücudu

Getirildi kamet, farz namaza duruldu
Bir buz kalıbı gibi ceset sanki dondu
Çalışmıyor artık şuur o anda durdu
İmam Fatihayı zammı süreyi okudu
Kâinat sessiz, çıkmadı çıt dinliyordu
Yankılandı Allah’u-ekber alemlerde

Hem nazire hem Hayyam'a cevaptır
Edebiyat da, şiir de; hüner ‘sanattır’
Nakşı görüp de, görmez ise nakkaşı
O, bu dünyadaki en büyük ahmaktır.

Bekir Özcan

Bütün âlemleri nurlandıracak olan nur
Hazreti Âdem’in(a.s) alnında parlar durur

Peygamberden, peygambere veraseten geçer
Son enbiya Hazreti Muhammed’e(a.s.v) intikal eder

Hulusi ağabey üstadı,önce tarikat şeyhi bilir
Arkadaşları ile Bediüzzaman ziyaret edilir

Oda kapısından daha içeriye ilk adım atılır
Hulusi ağabey hemen kolundan yakalanır

Zübeyir Hüsnü ağabey ise alınır karakola
Hiddetli bir şekilde başlanır, suale sorguya

“Hususi talimatı var, İç İşleri Bakanının”
“Emniyetinden biz mesulüz bu Urfa’nın”

Bin dokuz yüz elli üç bahar aylarında
Üstad bir yıl sonra tekrar gelir İstanbul’a

İstanbul’un fethinin beş yüzüncü yıldönümü
Muhteşem parlak bir merasim yapılır o günü

Düşman içki getiriyordu gemiler dolusu
Hasımda olsa yanan insandı bunun sonucu

Üstad, kurucuları arasında yer aldı Yeşilay’ın
Maddi, manevi yanmaması gerekirdi insanın