Mevsimleri geçip geldim sana.
Yılları, yolları koşup
kendimden kaçıp geldim sana.
Sende tattıklarımı,
bana yaşattıklarını
alıp geldim sana.
Hayat dediğim
Hepi topu bir göz odam
Ve şu sarı ışıktan ibaretse
Ki hükmeder geceye
Ben ki dağ gibi adam
Neler etmem bu aleme
Tutsaklığım sana
Özgürlüğün ta kendisi
Aslında
Seni senden çok
Hissediyorum ya
Ruhumda
Az önce
Peynir ekmek yedim
Bir de zeytin
Çıkmaz sokaktaydı ama
Gökyüzüne çıkardı terası
O bekar evinin
Neden böyleyim?
Neden ağlıyorum?
Her şiirin arkasından
Uçup giden bir kuş misali
Bir daha görüşemeyecekmişim gibi
Oysa ben kimim?
İlk kez
Rastladığımda
Sana ben
Saçların uçuşurken
Ne güzel bakıyordun
Gülen gözlerinle
Aklımda masum tebessümün
Gözlerimin önünde bahar yüzün
Sen tanıdığım günkü gibi
Çocuksu, pırıl, pırılsın hala bugün
İyi ki rastlamışım sana o yıl, o mevsim
İyi ki birleşmiş seninle kaderim
Dün gece
En seçmece
Yıllanmış saklı düşlerimi
Doldurup ceplerime
Yürüdüm sana mevsimlerce
Kar, tipi, ayaz ve yazlar geçtim
Bakma
Buralarda dolandığıma
Aldanma cismime
Kaç baharla
Alıp başımı gittim ben
Kaç aşkla eridim, bittim
Başka bir evde
Başkalaşıyor gökyüzü
Yıldızlar başkalaşıyor
Başka bir pencereden
Tutunamıyor, düşüyor hatta
Yerinden...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!