Zaman dedi insanlar
Yaradıldı cihânı bir köşk
Cahillere bir meyhane ise,
Bilenlere dolu bir kitap
Şayet ilk emirdir oku
İnsan bu yaşar gider su gibi akar gider
Zaman bu akıp gider saatler dakikalarla gider
İnsan sever,ölesiye sever muhtaçtır;
Bir damla söz,bir tutam sevgiye.
Her insan tutunacak dal ister
Bir şeye güvenmek ister.
Bu uçsuz bucaksız sokaklar
Her geçişte üstüne gelen duvarlar
Loş ışıktaki sokak lambaları
Aydınlatır durur etrafı,
Bu kaçıncı geçişim saymadım
Bu uçsuz bucaksız sokaklar
Her geçişte üstüne gelen duvarlar
Loş ışıktaki sokak lambaları
Aydınlatır durur etrafı,
Bu kaçıncı geçişim saymadım
Gök yüzündeki milyarlarca göz izlerken
İnsanlar yıldız sanıp geçerken
Oysa her ruhun kendi ışıltısı varken;
Her ayazda sigara yakarım
Geçermi bilmeden baş ağrılarım
Belkide sen olsaydın yanımda
Bir sigara daha yakıyorum,
Dumanında kaybolmuş bir şehir uyuyor hâlâ.
Sokak lambaları gözlerini kısmış,
Bir kadın geçiyor, rüzgârın bile haberi yok ondan.
Belki o da beni düşünüyor şimdi,
Zamandı Seçim yapmamızı isteyen
Oysa en zor seçimdi Zaman
Bir ses yükseldi hayattan
"Gelecekmi ?,Geçmişmi ?"
İki anlamı arasında kalakaldı insan
Yar ufuktayken bıraktığı izlere bakındı,Baktıkçada acıttı.
Yâr olduğum sana derman nafile
Yüreğim bir bahçe sankide
Gülleri güldüren sen
Vurduğun yerde çiçek
Zihnim de yer ediniyorsun
Yalnızlık mahçup bırakıyor
Âlemin önünde
İzletiyor arkadan sessizce
Umut kurduruyor belkide
Hayal demekten bile uzak
Yaşıyor gibi yaşlanmak
Yaşamak için savaş vermek gibi
Gençlik ateşi denen şeyi kibritle yaktım
Kibrit çöpü de yandı ateşle
Yüzüme gelen dumanla anladım herşeyi
Göz yaşları dindirdi bazı şeyleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!