Bekir Dişbudak Şiirleri - Şair Bekir Diş ...

Ömür son’a erer içersin şerbet
Geçmiş o ömrüne dersin eyvallah
Gel bir hayır işle olma günahkâr
Nefes gider nefisine de eyvallah

Bülbül uçar kalmaz olur kafeste

Büyüme be nazlı bebek
Bu Dünya senide harcar
Gençlik güzellik boşuna
Doğumdan ölüme kadar

Yazılmışsa kara yazın

Sarı yapraklar düşer son baharda
Kaldırımlara sararıp solar sensiz
O kaldırırda, ben kaldıramam inan
Adın dudaklarımda tespih ettim
Dilim söylemezse kalbim dayanmaz
İnsaf kalmamış sonbahar rüzgârlarında

Sen avcıysan bende ceylanım dağda
Vur da bir göreyim gücün yeterse
Sen Azraillim dersin kendi kendine
Gel de al canımı gücün yeterse

Olmayanı var etmek Allah'a mahsus

Senden çektiğimi kimse bilmedi
Ölümüm elinden mi gönül hırsızı
Yalvardım Mevla’ya beni duymadı
Ölümüm elinden mi gönül hırsızı

Yıllarca ben senin peşinde koştum

Çok can gördüm evlerinde odun yok
İstanbul’un köylerden ne farkı var
Yemek sırasına girer sabah erkenden
İstanbul’un köylerden ne farkı var

Damlar gecekondu duvarlar ıslak

Ne güzel yakışmış yeşiller sana
Sarılıp boynuna öpesim geldi
Göklerden süzülen bir melek gibi
İlahi aşk ile ona tapasım geldi

Bu âlemde hangi ana doğurdu

Suskunluktan dilim kurudu doktur.
Bana vuran vurdu yaram içimde,
Yüzüm güler gibi içim kan ağlar,
İyi olmayacak yaram vardır içimde.

İlaç çare etmez melhem o keza,

Zülüfler dökülmüş yanaklarına
Ellik oynuyor bak köylü güzeli
Yar kimden öğrendin kaide kuralı
El çırpıp oynuyor köylü güzeli

Saçları omuzdan döşüne düşer

Kurban pazarlarında dolaş gez göreceksin
Kurbanları kesip de fakire vereceksin
Şimdi zaman değişti buzdolapları çıktı
Fakire düşecek paya bir düşmanda o çıktı