Bekir Dişbudak Şiirleri - Şair Bekir Diş ...

Bazen yoklarım kendimi ulu ağaç çınarım
Bazen yol kenarında kurumuş pınarım
Bazen yakın olurum yaradana özümden
Bazen de uyarım kör şeytanın saltanatına

Bazen dolaşırım biçare derviş gibi

Sana yazmak güzeldi be canım
Şu ayrılık olmasaydı sonunda
Özlediğimi söyleyemedim ben sana
Bu ayrılık hiç olmasaydı sonunda

Ceylan bakışlarında birini arar

Bir kelam çıkmaz azgından senin
Konuşmaya tövbe etmiş gibisin
Hep yüzün asarsın ağzın sıkarsın
Bana bir cevap vermez gibisin

Kalbin söyler dilin dolaşır olmuş

Bir yaprak misali oradan oraya
Dalımdan koparıp savurdun beni
Yaşamak ne diye bir tat alırken
Tuz ektin yarama ağlattın beni

Su oldum akarken çöle bağladın

Birleşin artık canlar tamda zamanı
Kim dost sanır ki Ermeni Yunanı
Kimlere feda ederler bu asil kanı
Bölemezler seni vatan topragım

Bir gün alırlarsa benim canımı

Dünya için yuva yıkma
Musallada gidene bak
Ömrü bu dünyada geçmiş
Çürümüş şu bedene bak

Girecek sin bu toprağa

Cennet bahçesinde İrem misin sen
Yoksa şu derdime veremmişsin sen
Nerden gördüm seni görmez olaydım
Yarden başkasına haramsısın sen

Gözlerinle deryaları sallarsın

Derdin az mıydı be deli gönül
Yeni dertler kendine kardeş eyledin
Vuran vurdu tökezledin yerinden
Dertleri kendine kardeş eyledin

Çeken bilir acıların derdini

Hakka kulluk edilseydi
Mahşer günü olmaz imiş
Sevgi saygı olmasaydı
İnsan insen olmaz imiş

Aynı can aynı kandanız

Titrerse elim dolaşır dilim
Bana bir tas suyu çok görme oğul
Kaşık tutmaz oldu gücüm yetmiyor
Bir parça ekmeği çok görme oğul

Kapı kapı dolaştırma bakmazsan