Bekir Dayı Şiiri - Abdulkadir Turğut

Yaşarken ne malı ne mülkü vardı
Ne takım elbise ne kürkü vardı
Sırtında çok ağır dert yükü vardı
Beyaz bir libası oldu ölünce

Çoğu zaman açtı nadiren toktu
Hesabı kabarık verecek çoktu
Her zaman yürürdü bineği yoktu
Tahta arabası oldu ölünce

Bilmezdi tekneyi bilmezdi yatı
Kiralık evlerde geçti hayatı
Ne gecekondusu ne de bir katı
Bir metre odası oldu ölünce

Ayın ortasında biterdi maaş
Mutfağı tam takır ne ekmek ne aş
Ödeyemeyince başlardı telaş
Borçları mirası oldu ölünce

Odunsuz kömürsüz soğukta karda Hastalık kapıyı çaldı art arda
Karısı terketti bıraktı darda
Bir vefa yarası oldu ölünce