Bekir Bayar Şiirleri - Şair Bekir Bayar

Adım Eylül
Boz bir sonbaharım ben
Ağaçlarım dökerken yapraklarını
Gökyüzüm ağlar her gitmenin
Her vedanın ardından
Temmuz diyenler olur ara sıra

Ne de güzel gülerdin sen
Gözlerinin içinde nevruz kutlar
Gelen bahara umutlar ekerdim
Sen bilmeden
Halaylar çekilir türküler söylenirdi
Ateşin başında

Günlerden cumartesiydi gittiğinde
Mahallenin pazarı kurulmuş
Kalabalık toplanmıştı bugün bizim sokakta
Gürültülü bir veda olmuştu
Sanki hep bir ağızdan
Hoşça kal diyordu olanca kalabalık sana

Gözlerim ne zaman gözlerine denk gelse
Küçük bir kız çocuğu kırmızı pabuçlarını giyerdi
Bayram sabahı neşesi dolup taşardı içime
Haftalığını alıp elinde bir iki poşetle eve gelebilen
Sanayi işçisi bir babanın gururu kabarırdı omuzlarımda
Ne zaran adtm soylesen

Şimdi yüreğimde geç kalmışlığın kederi
Gözlerimde hüzün bulutu yine nemlendi
Cemalini seyre dalıp kaybolmak varken
Hayalinle uyuyup uyanmak oldu payıma düşen
İşte buydu aslında zor olan yüreğe dokunan
Dilim ayıplasa da içten içe benliğimi

Kahrolsun bu özlemler mesafeler
Kahrolsun burunda tütmeler
Erilmeyen vuslatlar kahrolsun
El ele ıslanmayacaksa aşıklar
Kahrolsun yağmurlar
Bülbül ötmeyecekse güle gelmesin baharlar

Şefkatine sığındım dedim
Avuçlarında tuz ile geldin yarama
Sarmayacaksan eğer
Ne olur bir yara da sen açıp kanama
Gözlerinde kayboldum dedim
Ben seni bende bulurum dedin

Biz aşkı Mekkeli bir yetimden öğrendik
Ondandır yüreğe miras kalan
Vuslatı gözyaşıyla sulamak
Benliğinden vazgeçip kendini adamak
Ki kalbimizin kırıklığı hep bundandır
Sevmek Mevlana misali Şems'te doğmaktı

Yazdığım değil yazamadığım şiirlerdi
Aslında senin olan
Ne dilim döndü anlatmaya
Ne de kalem cüret edebildi seni yazmaya
Yalnızca bu gri kentin geceleriydi seni bilen
Koca şehrin üstünü yorgan gibi örten gece

Çocukluğumdan sarıl
Ve göğsünde uyut beni
Sevdanı ört üstüme
Sonu mutlu biten
Masallar anlat mesela
Canlansın gözümde