Maviye çalardı türküler sen yoktun
Yine pencerem buğulu
Elimde sigaram aklımda sen
Yudumlarken kaçaktan çayımı
Senle dolu yüreğim ıslattı yine kirpiklerimi
Sol yanım sızladı sen yoktun
Karşılıksız sevmenin
Avaz avaz susmanın
Ölürcesine çekilen hasretin
Satırlara dökülmüş haliydi yazdıklarım
Yamalı heybemdeki kelimelerin
Tarif edemediği bir yalnızlığın
Tel olayım mızrabına
Gönlünün bağlamasında
Dokunduğunda titresin
Sevdana türkülensin yüreğim
Bilmesin notamı senden başkası
Kimse işitmesin sözlerimi
Okyanusun ortasında
Rotası şaşmış bir gemiydim ben
Sen zifiri gecemi aydınlatan deniz fenerim
Işığım oldun yolumu buldum
Şimdi bir göç başladı
Yüreğimin kıyılarından gözlerinin limanına
Sen gittiğinden beri
Baharlar uğramaz oldu buralara
Bu diyarlara kuşlar göç etmez artık
Zaman tersine akıyor
ölüm bile ölmek istiyordu sanki
Münker Nekir kendi günahlarıyla yüzleşiyordu
Seni seviyorum kadın
Giydiğin çorabı okuduğun kitabı
Başını koyduğun yastığa sinen kokunu
Yürüdüğün yolu kokladığın çiçeği
Simit attığın martları seviyorum
Sırf sen seviyorsun diye
Bu son şiirim sana bu son sitemim
Bitmiyor düşündükçe seni elemim
Yazamıyorum adını titriyor kalemim
Şiirlere küstüm senin yüzünden
Neden geldin yıktın şiir hanemi
Bıraktım artık kağıdı kalemi
Çekilen onca cefa boşuna mıydı
Boşuna mıydı vazgeçtiklerimiz
Bir çırpıda sildiklerimiz
Nelere göğüs germedik beraber
Ne dağlar ne kara kışlar aştık biz seninle
En yakınımken en uzağımdasın
Bir veda hüznü var bu gece
Başkentin sokaklarında
Gökyüzü ağlıyor sanki gidişine
Yüreğimde sağanak yağmurlar
Gözlerimden süzülüp tozlu kaldırımlara akıyor
Tam ortasında köz yangını var sanki
Sen nemli gözlerimin en güzel manzarası
Yorgun yüreğimin ulu çınarısın
Sen en sevdiğim türkü
En anlamlı şiirimsin
Sevdamın en duru hali
Ahvali aşk olan aşkın ta kendisi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!