Bekir Alim Şiirleri - Şair Bekir Alim

Zehirden zembelek cümle heceme
Bu nefreti kini o sattı bana
Kâbus gibi girip gündüz geceme
Bu nefreti kini o sattı bana

Yağdırdı başıma yağmurdan taşı

BİR DOSTA

Sihir dolu sözlerin sırra akıl sır ermez
Bu nasıl sevda böyle seven kıymetin bilmez
Nasıl anlatsam seni nasıl tarife gelmez
Dillerinden cümleler düşer parça pul olur..

Hasretle yaşarken gündüz gecede
Bu aşkı Lezzeti tatacak mısın?
Bitmeyen bu dertle bu işkencede
Sarılıp yorgana yatacak mısın?

Sevgi var yürekte yakar besbelli

Bu sana son sözüm son yalvarış bu
Böyle bırakıt’ta gidiyor musun?
Açtın yüreğimde derin bir kuyu
Bu derdi satıp’ta gidiyor musun?

Kaç kez niyetlenip kaç defa geldim

Zannetme bu sevdam biter bu sene
Umutlar yeşerir gelir dediler
Lal olmuş dilleri konuşmaz gene
Eğlenmez bu gelen yeldir dediler

Olur, mu sevmeden kiraz dudağın

Bu nasıl bir hayat bak ne biçimde
Evlenip yurt yuva çıktı seçimde
Gözümün göz nuru sevgin içimde
Bahtın açık olsun git güle, güle

Sevgin saklı bende kendinse hayal

Değişti dünyanın şevki düzeni
Tadı yok bir şeyin tadı yok gardaş
Kuruttular akmaz gözde gözemi
Dert alıp derdi biz satı yok gardaş

Gard aşı, gard aşa düşman ettiler

İçimdeki hüzünle gözyaşlarım çağladı
Sel olup gelsem sana durdurabilir misin?
Halimi gören eş dost feryat edip ağladı
Beni baştan yaratıp güldürebilir misin?

Çiğnetip yaksan beni üzerime köz döküp

DOSTLUGUMDAN UTANDIM

Damarımda kan dondu gördüğüm o vahşetle
Çoluk çocuk demeden ölüm saçan velete
Filistine zulmeden kıyım yapan namertle
Dost olup baş koydugum yastıgımdan utandım

GARDAŞ

Özümde türkü var sözümde mertlik
Biz bilmeyiz yalan dolan namertlik
Hakka kavuşana deriz rahmetlik
Dört kapı her kula açılmaz gardaş