sana dair
bedriye korkankorkmaz
sen yalnız kimyon değil tümüyle baharat kokuyordun
bu yüzden tarçın kokularına emanet ettin beni
derlediğim türkülerin bestelerine
Sorgulama
bedriye korkankorkmaz
canlıların yanında ölüyor
ölülerin yanında diriliyorum
yaşadığım evlerin hiç birinde
Kendime dair ne yazabilirim yaşadıklarımla
Kendi falıma bakamıyorum insanlığın falına bakmaktan
Gücün ve güçsüzlüğün karşısında verdiğim savaşlar
Hangi savaş insanın kendisiyle geçim derdini aklıyor
Barış meydanlarında çocuklar ölüyor
yalnızlığım
bedriye korkankorkmaz
yalnızlığım aynı erkeğe aşık kadındır
ne cennette ne cehennemde yeri var
açlığı da tokluğu da aynı onurla taşır
her yüze konmayan tebessümdür
yüreğim
bedriye korkankorkmaz
yine yattı ameliyat masasına yüreğim
karaciğerinden alınan parçaları
mezarlarına çiçek diye bıraktı dostların
Babamın sesiyle kendime kızım diye seslenişimi
Minik bir serçe gibi o sese konuşumu
Nasıl anlatsam yaşlandıkça konuşmayı unuttuğumu
Dedemin paltosu gibi duvarda sallanan yıllarım
Yaralarımla kendimi yenilemek isteyişimi
Ey haritasız acılar
Bir dikimevinde yüreğimin
Kumaşı parçalandı vakitsiz
Bunca sessiz göçükler
İçinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!