Ömür tarlasında sona gelindi
Bedenden toprağa göçüp giderken
Ruh bedenden çıktı artık ölündü
Bedenden toprağa göçüp giderken
Can bedenden çıkar ruhun sökülür
Kefenin biçilip ilâç dökülür
Kazanın kurulup ateş yakılır
Bedenden toprağa göçüp giderken
Yıkıldı o cüssen dayamazsın hiç
Okunuyor selân duyamazsın hiç
Isınıyor suyun yuyamazsın hiç
Bedenden toprağa göçüp giderken
Meftasın sen helâllik alınır
Saflar tutulur namaz kılınır
Kabrin kazılarak naaş salınır
Bedenden toprağa göçüp giderken
Eşin dostun çocukların yok artık
Vereceğin hesap amel hak artık
Aç açıkta değilsin hiç karnın tok artık
Bedenden toprağa göçüp giderken
Bu gittiğin menzil yolun başıdır
Okunursa Rahmet ruhun aşıdır
Resul'um çerçeven mezar taşıdır
Bedenden toprağa göçüp giderken
....07.05.2012
Şiir:Resul Civcik - Ayrancı Karaman
Kayıt Tarihi : 29.9.2020 11:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!