Değerli şair, Erol Duran' a dostlukla...
Küsülü gözlerinle seven yüreğine bak,
Orada gördüğündür boynunu büken zambak!
Kendi çabalarınla kendi ummanına ak,
Bedeli olacaktır akağındaki selin!
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Öz bozulmaz dost.Karır,paslanır ancak bozulmaz.Kendine gelince insan üzerindeki pislikleri atınca öz yeniden ortaya çıkar.Hırpalanmış çıkar,yaralanmış çıkar ama
aslı gibi çıkar.Selam ve sevgiler.
Bu şiire yorum değil,akla gelen en güzel mısraları yazsam yetmez biliyorum... Hani insan yüzme bilmez ama, ummana dalmıştır, elini uzatır, belki birileri yardım eli uzatır diye...Bu öyle bir şey...Yardım eli uzandı, dost eli uzandı... Bunun yeri ve değeri başka... Yaşamak gerek diyelim en iyisi... Teşekkür ederim Sayın Refika Hanımefendi... Sağolun..
güzel şiir kutluyorum...
siirde islenen bütün fikirlere yürek katiyor,sairesini saygiyla selamliyorum,,Bizim kök topraklarimiz da ayni yürek atiyor,,Tebrikler tesekkürler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta