Bedel Şiiri - Eray Yalçın

Kapıyı kapattın, arkana bakmadın
Kalbimdeki aşkı hiç anlamadın
Yalnızlık içinde beni bıraktın
Kendi dünyanda bir ışık yaktın

Her şeyin bir bedeli var bu hayatta
Yürürsün bazen en dar sokakta
Duyduğun her ses kalır kulakta
Bulursun kendini uzak durakta

Döner gelir devran, şaşmaz bu düzen
Ağlar bir gün elbet başkasını üzen
Yaşattığını yaşamadan ölmez insan
Budur bu ömrün en büyük dersi

Güneş doğar ama ısıtmaz seni
Ararsın o eski, masum halini
Kırdığın kalplerin ağır vebali
Değiştirir birden senin rengini

Yüzleşme vaktidir, kaçış yok artık
Eski defterleri çoktan kapattık
Biz bu masalı seninle yaktık
Kaderin ağını beraber ördük