Bedel Şiiri - Kasım Kobakçı

Ateşler saracak, cansız bedeni,
Hakları ödeyip, çıkmalı yola,
Fani alem gibi, sanma ahreti,
Bedel ödemeden, göçmek imkansız.
*
Nafile çabalar, şahsı kurtarmaz,
Çaldığın hakları, sahibine sun,
Doğru adımlarla, yürü sonsuza,
Suçlar bağışlanmaz, ebedi yurtta.
*
Mağfiret masalı, dinledim durdum,
Servet yığanların, yüzü asıktır,
Mizan terazisi, tartar günahı,
Zorbalık kuranın, bedeli ağır.
*
Ömür ağacının, yaprağı soldu,
Haksızca toplanan, servet kederdir,
Mirası üstlenen, varisler harcar,
Ardından ağlayıp, rahmet dilemez.
*
Fani ozan, kessin fermanı elbet,
Kul hakkı yutanlar, derde bürünsün,
Baktıkça sızladı, vicdan yarası,
Kabir azabından, kaçış bulunmaz.
*
Yasak meyvelerin, tadı zehirdir,
Garibin rızkını, varisler ezdi,
Hangi sebeple, baş öne eğilmiş,
Evlatlar, ardından inleyip durur.
*
Temiz ahlak ile, göç eyleyelim,
Midedeki aşın, bedeli sızlar,
Haksızlık yapanın, karı barınmaz,
Mirasçılar payı, kırıp dökecek.
*
Yalancı servete, tapan perişan,
Altınlar gümüşler, toprağa sığmaz,
Zenginlik gururu, mezarda biter,
Kefenin cebine, akçeler girmez.
*
Masumun ahıyla, saray kurulmaz,
Gözyaşı üstüne, köşkler dikilmez,
Gaddarın gücüyle, tahtlar yücelmez,
Cehennem çukuru, alevle dolar.
*
Gerçek adaletin terazisinde,
Rüşvet geçirmeden, sırlar açılır,
Hilekar tüccarın, tahtı yıkılır,
Hakiki makama, pakça girelim.