Tanınmıyordu;
Yalnızlığını hissediyordu kadın
Sürüklenmişti yüreğimden taaa buralara kadar
Deniz gibiydi;
Uçsuz bucaksız, derin, yaşamsal ve ölümcüldü
Farklıydı;
Bir sonu vardı başlangıcını yaratan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




''Bir sonu vardı başlangıcını yaratan
Yüzünde bitmeyen aşkların çilesi
Ellerinde bir gökyüzü yağmur ''
'' Ellerinde bir gökyüzü yağmur'' ne güzel yazmışsın tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta