Bak yine bizim şarkımız çalıyor,
Bak ben her zamanki gibi ağlıyorum,
Göz yaşlarım bir bir süzülüyor,
Onlarda senin sevgin kadar alçalıyor.
Ama bu son göz yaşlarım
Yok bundan sonra ağlamak,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta