Bedbaht Şiiri - Ceylin Aysima Turan 2

Dökülüyor umutlarım tane tane yüreğimden.
Toplayamıyorum hiç birini, bulamıyorum zifirimden.
Yaşayan bir ölüyüm sanki, kor görünür sinemden;
Bir yalnız Allah kuluyum, korkuyorum artık gölgemden.

Felek gülmedi yüzüme, bitmedi imtihanım.
Kalmadı şu garip başımı bir kez kaldıracak hâlım.
Dıştan sağlam bir kale, içten viranım;
Bitmedi şu hunhar bahtıma olan feryat, figânım

Günler değişmez oldu, hepsi aynı harpte vuruldu.
Yüreğim ısınmaz oldu, sanki her yanı buz tuttu.
Zihnim bir karakol oldu da bitmedi içindeki sorgu;
Saniyeler akıyor usul usul, belki de yaklaşan sondu.

Gecelerim gelmez oldu, günlerim doğmaz oldu,
Yüreğimdeki umutlar da güllerim gibi doldu.
Şu kul belki kızılcık içti belki de kan kustu,
Belki şu ağız hep konuşacağı yerden sustu...