Yaşama ümidiyle dünyaya gelen bebekler
Ölüme hasret gidiyorlar
Yaşamın tadını alamadan
Ölüme mavzer gidiyorlar
Bombaların çiçek açtığı bir dünyada
Ölüme bir demet kundakla gider bebekler
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta