Bebeğim…
Kollarıma aldığımda öyle heycanlıydım
Kocaman gözleri ufacık bir burun…
Heybetli olacağı belli olan vucdun
Upuzun parmakların vardı…
Mis gibi kokuyordun
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Evlatlarımız,yavrularımız annenin babanın yanında hiç büyümezler.Onlar bizim hep bebeğimizdir. Böyle güzel bir duyguyu.O güzel yüreğiniz ve uata kaleminzle şiire döktüğünüz bizlerle paylaştığınız için kutluyorum sizi. Sayğılarımla. Erol Sagun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta