-Kadın bağırır: Beni anlamıyorsun.
-Adam söylenir: Yine huysuzlaştın.
Kadın ağlar sözler tükenmiştir çaresizcesine,
adam düşünür yine mızmızlaştı bu diye.
Son çırpınışıdır haykırmaz, ağlamaz. Gözleri donuktur, duvardır ördüğü gün be gün,
söylenecek sözler gününde söylenmeli.
Mutluluk ertelenmeye gelmez, değer vaktinde verilmeli...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta