Bazı Haklar Helal Edilmeyecek

Bir şeyler olmalıydı...
Biliyorum, bir yerlerde bir şeyler başka olmalıydı.
Gözlerim bu yaşlara değil,
Kalbim o sığamadığım sevgiye dolmalıydı.
Aldattılar...
En saf yerimden, en çok inandığım yerden kandırdılar beni.
Her defasında aynı yolun başına çıkarıp,
Bile bile yaktılar ellerimi.

Yalanlarıyla yaşatıp, sahtelikleriyle kuşattılar çevremi.
Beni benden çaldılar,
Beni benden en uzağa fırlattılar.
Şimdi sormak gerek o sessiz boşluğa:
Yalan mıydı onca emek?
Yalan mıydı göğüs gerdiğim bunca zahmet?
Neden sadece beni bu kederin ortasında bıraktılar?

Bak, iyi dinle...
Bazı haklar var ki, bu dünyada helal edilmez.
Yaşanılan o ağır günler, yaşanılmamış sayılmaz.
Aldatılan bir ruh,
artık eskisi gibi bir daha kolayca gülebilir mi?

Yalanlarla geçen takvim yaprakları,
Yasaklarla biten solgun günler...
Acıyla, kederle dolup taşan o geceler...
Bir gün bitecek elbet, herkes sırasıyla çekip gidecek.
Ve ben yine, o kimsesizliğin ortasında kendime yeteceğim.

Anlayanım yoktu benim, elimden tutanım hiç olmadı.
Gözümden akan o tuzu, silecek bir el dahi kalmadı.
Yaralarımı kendim sardım bu zamana kadar,
Yine kendim saracağım.
"Anlıyorum" diyenlerdi aslında en çok yaralayanlar.
"Gitmem" diyenlerin ayak izleri bile kalmadı hayatımda.
Vardılar, evet...
Ama bir gün olsun varlıklarını hissettirmediler yanımda.

Şimdi benden geriye sadece bu birkaç satır yazı,
İnsanlara ise, kapkaranlık bir güven enkazı kaldı.