Yaşamın kopçaları tek tek atmaya başlar bazen...
Karanlık, açılan her kopçadan daha çok çöker
Uzunluğundan uzun bir yolda
İsyanına gülersin, dudakların çözülerek.
Mümkün değil gitmek
Mümkün değil kalmak
Duvarlara takılırsın,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta