Bazen,
Kaybolur insan
Paramparça olur herşey,
Yaşadıkları,inançları,ütopyaları...
Kaybolur karanlığın dehlizinde
Koca bir dünyaya meydan okurda
Bir yüreğe esir düşer çaresiz DostCAN
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta