Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ya ekonomik boyutu yarın görüntülü cıkacak at cöpe bakalım yenısını al zaten zar zor gecınen mıllet allah yardım etsın guzel bır konu hocam saygılarımla
selami
teknolojik alışkanlıklar ile toplumsal sorumluluklar arasında ciddi bir ihmal olduğu kesin tebrikler saygılarımla baki selamlar
Güzel dizeler teknolojyle birlesmiş mizahihi bir mana çıkmış, teşekkür edrin anlatım akıcı ve güzel,sevgi ve saygılar...
O kadar olumsuzluk var ki. Baz istasyonları da onlardan biri. Kutluyorum.
Değerli Adem Bey,
Şiirinizde gerçeklere dokunmuşsunuz. Çağımızın teknolujisi insan yaşamına getirdikleri pratik uygulamalar kadar zararlı özelliklerde yansıtıyor. Paylaşımınız için kutluyor, başarılar diliyorum.
Duyarlı yüreğiniz her olumsuzluğa dikkat çekiyor. Sizi bütün yüreğimle tebrik ediyorum değerli Üstadfım.
Selam, sevgi ve saygılarımla
Seyfeddin karahocagil
Sosyal meselelere duyarlı yüreklere selam olsun...
kaleminize ve emeğinize sağlık,tebrikler hocam...
harika eser değişik ve etkileyici kutlarım
Evet üstadım sizleri destekliyor ve bu konuya duyarlı hareket ediyorum.Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta