Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Birlikte yaşanmış güzelliklere olan özlem ne de güzel ifade edilmiş. Kısa, öz ve anlamlı bir şekilde açıklanmış. Şiirinizi ve sizi tebrik ediyorum Volkan Bey. Saygılarımla..
İpini kendi tutan uçurtmalar belirler zamanı...Şair bir düş çağırır...Çağrışım kuşları gelir,dolar dizelere...Müthişti...(Daha önce merhaba dedim,bir kez daha merhaba diyorum bu şiire.) Saygılar sizedir sayın şair...
Şiirin özünde mantıksal bir yansıma var, iki üç dizeyle aşılır, aşılmaz bilinen dağlar. ...+...+
Dehşetle kutluyorum sayın şair,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta