Bayram Sofrası Şiiri - İhsan Yılmaz

Bayram Sofrası

İhsan Yılmaz

Bayram geldi, hüzün çöktü,
Ne muhabbet var ne de söz büküldü.
Bir sofrada bin soğukluk,
Bir selamın ardı dargınlık.

Göğe bakıp küçümsedi,
Kendi hanesi en değerliydi.
Gözlerindeki kibir ağır,
Oysa bayram, gönül çağır.

Çocukları, babasına düşman etti,
Sevgiye duvar, nefrete davet etti.
Bir yuvayı yıkmak kolay,
Ama vicdan, taş değil ki dayansın olay.

Gelenek vardı, saygı vardı,
Büyükler söz ederdi, hürmet vardı.
Ne oldu da koptu bağlar?
Sevgi yerine soğuk rüzgarlar?

Bayram dediğin gönül işidir,
Kıran değil, birleştirendir.
Sevgiyle dolmayan bir sofra,
Kuru ekmekten bile tatsızdır aslında.

Mart - 2025