Bir garip oluyorum bayramları, hiç bekleyeni olmayanlar gibi,
Boş verdim, bir avuç şekere tav olan çocuklar gibi.
Varsın çalınmasın kapım, sen gelmeyeceksen şayet.
Evet, üzerimdeydi oysa bayramlıklarım, ben de gelemiyorum, ne olur beni affet.
Bir tepsi baklavadan alıyorum öfkemi, umurumda değil çıkacakmış şekerim.
Bana bayram gelmez mi hiç bir vakit, biri kutlasa bayramımı ne derim?
Bu yüzden sevmiyorum bayramları,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta