Bayrağımı çekerim... Şiiri - Hasan Belek 2

Bayrağımı çekerim...

​Gönül heybem doludur, sığmam fani kafese,
Kendi korumla yanar, yönelmem tek bir sese.
Eğilmedim cihanda, ne rütbe ne hevese,
Kendi gök kubbem altda, bayrağımı çekerim.

​Taklitçinin izinde, toz olup da yitmem ben,
Riya kokan sofrada, lokma alıp yutmam ben.
Karanlık gölgelerle, asla ülfet etmem ben,
İhlasın deryasına, her sabah su dökerim.

​Hacı Bektaş yolunda, aslan ile ceylanım,
Yunus’un dergahında, pişmiş has bir hayranım.
Zulmün karşısında ise, dinmeyen bir tufanım,
Haksızlığın bendini, bir vuruşta yıkarım.

​Karacaoğlan sazıyla, Elif derim yollarda,
Ferhat’ın gürzü olup, can bulurum kollarda.
Sırtımı yaslamadan, o sahte dallarda,
Kendi sabır taşımı, nakış gibi dikerim.

​Dokuz kere niyazla, mühürledim özümü,
Hakikat aynasına, çevirdim hep yüzümü.
Şeytanın hileleri, bağlayamaz gözümü,
Sadece o Mukaddes, Huzur’da diz çökerim.

​Gelecek nesillere, kalsın bu miras biraz,
Hasan’ın yüreğinde, baki kalsın o beyaz.
İster boran olmasın, isterse geçsin ayaz,
Ben bu sevda tohumu, toprağına ekerim...

Hasan Belek
Akçay