Gökyüzü burada bitiyor.
Yok bundan öte sonrası.
Yok gidecek yer ve gök.
Döner martılar eve ışık yok.
Yolcusuz tren kalkmaz artık.
Beni bu hava cıva yenmedi.
İçimde taşıdığım sonsuz.
Yakar bir damlası yerin.
Amansız kesti soluğunu göğün.
Ansız akşamları resmettim.
Şiir yazdım ağlamaklı.
Ben ağladım herkesle.
Burada nefes yok.
Alamam ait değil bana.
Durmak sız gidiyorum.
Yolumu kesenler alçak.
Başımı vururlar taşa.
Cüretleri yok demeye la.
Beni susturmak en kolayı.
Yerime konuşur size bela.
Kenan Gezici 07 /02/2026
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 10:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!