Ruhum, dibi görünmeyen bir çamura batmış,
Her çırpınışta biraz daha yutuyor beni bu koyu kıvam.
Dizlerime kadar hüzne gömülüyüm,
Adım atsam balçık çekiyor, dursam zaman eritiyor.
Kollarımda görünmez bir zincirin soğuk şakırtısı var;
Halkaları kederden dökülmüş, kilitleri pas tutmuş.
Hareket etmeye yeltensem,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta