Baştan Gir Ömrüne Şiiri - Kasım Kobakçı

Fırsat tanıma, zâtını dertler yıpratsın,
Cismine, zihnine, yahut his dünyasına.
Mahvolsun ihanet, mazi olan izlerde,
Baştan gir ömrüne, şefkat yüklü girişten.

Mühim zamanlarda, vaktin en alt kısmında,
Sil baştan, çek kürekleri doğrul ebedi,
Şu fani bitişin, varılan hitamında,
Çevrenin özünü, sarmalaması misal.
*
Işık saçan yıldız ile, kara parçası,
Esen meltem ile, akan pınar damlası,
Tabanında, uçsuz bucaksız koca umman,
Tepende, ucu bucağı olmayan boşluk.
*
Tomurcuk misali, gönder yüce sevdanı,
Ruhundaki badeyi, aşkın harıyla süz,
Ömre katılan tabuların kökünü sök,
Göğsünde şahlansın, coşkun taşkınlıkların.
*
Defnedilsin, en ulaşılmaz çukurlara,
İkiyüzlü, o kokuşmuş tüm yaratıklar,
Geçmişte terket, eblehlikleri yiğidim,
Aydınlıktan ürkerek, uzaklaşan vahşi,
Uzaklaşsın zâtından, o buhranlı demler.
*
Zâtın, varlığını baştan var eden beşer,
Göğün renginden ayırma, ruh nazarını,
Havalansın bülbüller, o aşkın lütfuyla,
Defalarca, durmaksızın, mütemadiyen,
Irmaklar kükresin, kan dolaşan o ağda.
*
Ez geç adımla uzaklaş, hiç durmaksızın,
Yobazlığın ördüğü, köhne inançları,
Adetleri, irfanı, tutucu yolları,
Zirveler kucaklasın, o eşsiz tutkunu.
*
Doruklardan yankılansın, kutlu çığlığın,
Ormanlar eğilsin, bu bitmeyen aşkına,
Parlak hareler tanık olsun, yürüyüşe,
Yüce tepeler karşılasın hevesini.