Tutma başkasının el izleri üzerindeyken nasırlanmış sahte özlemlerinle o kirli teninle ellerimi.
Dokunma matemime bu yalnızlık benim!!aldatamam sahte sevginle.
Sen yokken sevgi boşluklarıma,bin yıllık yalnızlığı bastım.
Kainata tek geldiğim mantığıyla, daha bir sesini açtım kırgınlıklarımın.
Aşkını hiç duymadım, bilmediğim yollarda yürürken ve sen sırt çantam kadar bile gerekli olmadın.
Beni yolcu olmaya sürükledigin günlerdeki çaresizligim geldi aklıma,seni pamuklara sarmak isterken ,üzerime katran geceleri yağdırdığın, gözyaşımın kuruduğu günleri..
Pırıl pırıl gökyüzünü ,gün doğumunu seyretmeyi severken,sen beni günbatımlarına bitmek bilmeyem, bu sağır kimsesiz hissettiğim gecelere bıraktın,sahip çıkın dedin tüm gökyüzüne, şimdi aitlik mi bekliyorsun?güldürme beni..
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta