Başlıksız Şiir Şiiri - Murat Fidan

Mahallemde arkadaşlarımla mors oynadığım bilyalarımla gurur duyuyorum.

Koşarken belimden düşen yamalı pantolonumun çamurlu paçaları ve oyun oynarken yakası terlemiş beyaz gömleğimden hiç utanmıyorum.

Ucu yırtık çoraplarımı giyiyorum elbette
altı delik su çeken pabuçlarımdan habersiz...

Buz gibi havada tiril tiril titrerken bir yandan gökyüzüne uçurtma uçuruyorum, kuşların kanatlarına değdi değecek...

kelebekler kıskanıyor bizi uçurtmam tellere takılıyor,
Orta yerinden... ha kırıldı ha kırılacak uçurtmanın ipleri,

Rüzgarın alınca arkama, hesapsızca koşuyorum yorulduğunu hissetmeden...
Bir ara uzanıyorum kırlara, maviliklere tırmanıyorum taaa gökyüzüne,
Hiç gidemeyeceğim yıldızlara gidiyorum özgürce ...

Gelecekten habersiz, sessiz sedasız...

avuçlarıma alıyorum, umutlarımı, yarınlarımı...

damla damla düşüyorlar toprağa...

ve bin yıllık sevdalar çatlıyor da sabrın göbeğinden

Filizleniyor yerinden
uçsuz bucaksız, sevdalara ve binlerce yıllara...