Başlıksız Şiiri - Muhyettin Ece

Bir şehir daha sensiz eskiyorum sevgilim,
Demet demet ömürleri hiç olur da,
Kağıttan evlerde insan sanılır ölüler.

Bir ışığı daha sensiz tüketiyorum
Kelime kelime sen yağmalarsın da,
Gül derili bir dörtlük oluyor yüreğim.

Bir şiiri daha sensiz tüketiyorum
Saat saat yıldız kokar da,
Dört duvarlı bir hücre oluyor ay.

Bir geceyi daha sensiz ölüyorum
Deste deste özlem çekişir de,
Kıpkırmızı kalemde nokta oluyor varlığım.

Bir yaş daha sensiz ağlıyorum
Oluk oluk kan damlar da,
Uçurum bir kalpte yıllanır umutlarım.

Bir sancı daha sensiz yaşlanıyorum,
Tutam tutam yara yeşertir de,
Hasretten çekimlenmiş güle dönüşür sevgilim.