Karamsarlık!
Yine bir karamsarlık içimi kaplıyordu,
Güneş gökyüzünde pırıl pırıl ama
Herkesin güneşi varken benim ki yoktu,
Tam bir klaos tam bir muamma
Abartmıyorum belki de kıyamet kopuyordu,
Çünkü onlar,canlarım çok uzaklara gidiyordu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta