Başkomutan Destanı Şiiri - Ömer Tural

Başkomutan Destanı

Kocatepe’de bir ateş yandı, şafak söktü mü?
Al bayrak dalgalandı, toprak öttü mü?
“Ordular ileri!” sesi dağları yardı,
Dumlupınar’da kader bir anda durdu.

Yürüdü mehmetçik, gözünde kanla,
Ne namustan döndü, ne sancakla, ne kanla.
Başkomutan Mustafa Kemal tepede,
Vatan diye attı her adımı, her adım tende.

Çalköy’de sabah, zaferle kucaklaştı,
Yunan ordusu Dumlupınar’a baka kaldı.
Trikupis esir düştü, emir çiğnendi,
Türk’ün imanı düşmana taştan inzaldi.

Çiğiltepe’nin kahramanı Reşat Bey,
Verilen söz namustu, şerefti, hey!
Yarım saat gecikti, dağları yararak,
Can verdi ama sözden caymadı inanarak.

30 Ağustos, bir milletin yeniden doğuşu,
Esaret zincirini kıran onurlu susuşu.
Ne bir adım geri, ne bir an duraksama,
Vatan varsa uğruna ölüm de göze alma.

İşte budur Türk’ün demir yumruğu,
Düşmana ders olan asil vurgunu.
Gökten indirilmiş bir ayet gibidir,
30 Ağustos’un yazdığı destan budur.

Der ki Tural: Zafer sadece savaş değil,
Vatan için durmak, yürümek, dava değil.
Şehit kanıyla sulanmış her karış toprak,
Destan yazar yeniden, unutma ki ey Tural bak!

Ömer Tural